Το παιδί μου κι εγώ

Κάθε μέρα παιδί

 

photo credit: ep_jhu Sheep Meadow – Central Park via photopin (license)

Ο περισσότερος κόσμος όταν μιλά για το “παιδί” συνηθίζει να το συνδέει με το παιδί του, με κάποιο παιδί που μεγαλώνει στον οικογενειακό του περίγυρο, με έναν παιδικό σταθμό, με μια σχέση με κάποιο παιδί γενικότερα. Αυτό που δεν συνηθίζει να συμβαίνει, είναι να συνδέει το “παιδί” με το “παιδί” μέσα του και το παιδί που υπήρξε κάποτε.

Η παιδική ηλικία

Έχω ακούσει και έχω διαβάσει ουκ ολίγες φορές, πως η παιδική μας ηλικία είναι αυτή που μας καθορίζει ως πρόσωπα στην ενήλικη ζωή μας. Έτσι λοιπόν, φτάνοντας στην ενήλικη ζωή και φέροντας εντός μας όλα όσα έχουμε ζήσει έως τότε, πολλές στιγμές πέφτουμε σε εμπόδια λόγω των διαστρεβλωμένων πεποιθήσεών μας αλλά και όσων έχουμε ενδοβάλει και δεν αποτελούν ατόφια στοιχεία της προσωπικότητάς μας.

Η παρατήρηση

Παρατηρώ πολλούς γονείς γύρω μου, όχι με διάθεση να τους κρίνω αλλά με διάθεση να καταγράψω τις συμπεριφορές τους προς τα παιδιά τους. Η συμπεριφορά ενός ενήλικα γονέα σε ένα παιδί παρουσιάζει διακυμάνσεις ανάλογα με την συναισθηματική, πνευματική και σωματική κατάσταση του γονέα. Ξέρεις είναι απόλυτα κατανοητό σε έναν ενήλικα, να επιστρέφεις κουρασμένος/η στο σπίτι σου.

“Είσαι κουρασμένος;”

Ήξερες όμως πως για ένα παιδί το να είσαι κουρασμένος/η δεν έχει τη βαρύτητα και το συναισθηματικό φορτίο που έχεις δώσει εσύ σε αυτό που βιώνεις; Προφανώς το παιδί αυτό σε περίμενε πως και πως να επιστρέψεις στο σπίτι προκειμένου αφενός να σε «χορτάσει», αφετέρου δε να «χορτάσει» και το ίδιο από όσα έχει ανάγκη για να πει πως ευχαριστήθηκε τη στιγμή μαζί σου.

Ίσως

Έχω την αίσθηση πως ξέχασες πως ήσουν εσύ ως παιδί. Ίσως να μην έπαιξες πολύ, ίσως να έπαιξες πάρα πολύ και να έχεις βαρεθεί, ίσως να έπαιζες μόνος/η σου, ίσως να έπαιζες με άλλα παιδιά στη γειτονιά γιατί δεν είχες αδέρφια, ίσως να έπαιζες με τα αδέρφια σου και να τσακωνόσασταν βράδυ-πρωί, ίσως να σου έλλειπε το παιχνίδι και η κουβέντα με τους γονείς. Ίσως να μένεις τελικά στην ενήλικη θέση σου περισσότερο απ’ ότι χρειάζεται. Σε όλα αυτά το κοινό στοιχείο είναι η σχέση!

Το παιχνίδι έχει σχέση

Το παιχνίδι είναι απλά η αφορμή για να δημιουργηθεί μια σχέση, τόσο μεταξύ δυο αδερφών ή δύο άγνωστων παιδιών, όσο μεταξύ παιδιών και γονέων. Η σχέση με το παιδί σου σε διευρύνει και ως πρόσωπο γενικότερα. Ωστόσο η ειδικότερη επαφή με τον εσωτερικό κόσμο του παιδιού σου, με τις περίεργες ερωτήσεις του που αναζητούν απαντήσεις, με τον αυθορμητισμό της σκέψης του, με την έκφραση των «θέλω» του, αλλά και με την ανιδιοτελή αγάπη που σου δίνει, σε φέρνουν πιο κοντά σε συναισθήματα που κάποτε βίωσες και εσύ.

Οι άνθρωποι που αγαπώ

Έρχεται Σαββατοκύριακο και αναγνωρίζω πως έχεις υποχρεώσεις. Σκέψου μονάχα πως θα ένιωθες αν σου αφιέρωναν κάποιες δημιουργικές ώρες οι άνθρωποι που αγαπάς! Δεν θα ένιωθες ευχαρίστηση; Δεν θα ένιωθες πως είσαι σημαντικός για αυτούς που εκτιμάς και αγαπάς; Επιπλέον είμαι σίγουρη πως θα αναγνώριζες το γεγονός πως τις ώρες αυτές τις αφιέρωσαν σε εσένα όχι γιατί ήθελαν κάτι να κερδίσουν μα γιατί ήθελαν απλά να τις περάσουν όμορφα μαζί σου.

Μην βιάζεσαι

Προτού βιαστείς να διώξεις το παιδί σου γιατί έχεις να κάνεις δουλειά, σκέψου πως θα ένιωθες εσύ στη θέση του. Τι λες; Πράγματι δεν είναι καθόλου ωραία η αίσθηση αυτή. Όμως την αναγνώρισες, όταν μπήκες στη θέση του για λίγο. Μην βιαστείς να χλευάσεις το παιδί σου, λέγοντάς του πως λέει βλακείες, σκέψου πως όταν γεννήθηκες δεν ήξερες τίποτα! Αν δεν του εξηγήσεις πως θα μάθει; Αν δεν του δώσεις την προσοχή που έχει ανάγκη πως θα μάθει τον τρόπο να προσέχει τον εαυτό του; Εάν δεν παίξεις μαζί του πως θα περιμένεις να σου ανοίγεται σαν μεγαλώσει;

Η Συνεργασία

Οι γονείς μεγαλώνουν παιδιά αλλά θέλω να θυμάσαι πως και τα παιδιά μεγαλώνουν γονείς. Δεν είναι ότι πιο εύκολο να μεγαλώνεις ένα παιδί και να μεγαλώνεις και ο/η ίδιος/α. Δεν είναι ότι πιο εύκολο να μεγαλώνεις έναν γονιό και να μην ξέρεις πως μεγαλώνει! Χρειάζεται ισορροπία, αλήθεια, αγάπη και ένα χέρι να κρατάει τ ’άλλο ώστε το αποτέλεσμα να δημιουργηθεί με συνεργασία.

Στο αφιερώνω

Αυτό το Σαββατοκύριακο αφιέρωσε το σε εσένα και στη σχέση σου με το παιδί σου, σε εσένα αλλά και στο παιδί που υπάρχει εντός σου! Ίσως σε βοηθήσει να το καταλάβεις καλύτερα!

Καλό μας Σαββατοκύριακο!

Με αγάπη,

Ράνια, για το Mind & Soul

Το τραπέζι μας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *