Life is life

Ο δάκτυλος ενός δακτύλου

 

photo credit: Jo Zimny Photos Shhhh!-HMM! via photopin (license)

Μπορούν οι κοινωνικές δεξιότητες ενός άλλου ατόμου να εξουσιάζουν και να καθορίζουν την κρίση μας για αυτό; Ποια είναι η διαφορά μεταξύ δύο ατόμων εκ των οποίων ο ένας εργάζεται σε πολυεθνική και ο δεύτερος σε φούρνο; Εσύ έχεις κατανοήσει πότε ασκείς κριτική σε ένα άλλο πρόσωπο; Είναι μια κατάσταση που πιστεύεις πως διαχειρίζεσαι με τον εαυτό σου ή δεν έχει πλέον όριο. Τελικά, ποιον δείχνεις με το δάχτυλο;

Η παγίδα

Άνθρωπος, το θηλαστικό της λογικής και ο εξωγήινος του συναισθήματος. Πόσο εύκολο είναι να παγιδευτείς στα κοινωνικά κλισέ εάν δεν έχεις ξεπεράσει τις προσωπικές σου διαστρεβλώσεις. Πόσο εύκολο είναι να κουνήσεις το δάχτυλο σε κάποιον που απλά δεν ταιριάζει ιδεολογικά, αισθητικά, εκπαιδευτικά με τις «δικές» σου αντιλήψεις σχετικά με την πραγματικότητα που πιστεύεις πως υπάρχει γύρω σου;

Τα κλισέ

Οι περισσότεροι άνθρωποι ασκούν κριτική σε ότι και οποιονδήποτε κινείται. Έχει πλέον καταντήσει ένα είδος «αθλήματος» για τη γλώσσα, τη φωνή, τη σκέψη. Θα μπορούσα να πω πως είναι ίσως για κάποιους ανθρώπους ένας τρόπος να υπάρχουν ανάμεσα στους άλλους. Υπάρχει έντονη δυσκολία για όσους δεν έχουν μάθει να περιμένουν. Υπάρχει δυσκολία για όσους κρίνουν με την πρώτη ματιά έναν άνθρωπο. «Είναι κοντός» άρα είναι κομπλεξικός. «Είναι ευτραφής» αλλά δεν κάνει τίποτα για να αδυνατίσει. «Είναι λιγομίλητος» άρα δεν είναι κοινωνικός. «Γελάει συνέχεια» σιγά τι προβλήματα έχει αυτός. «Είναι ευγενικός» σίγουρα δεν του κόβει. «Είναι διακριτικός» άρα έχει πρόβλημα μαζί μου. «Κουτσαίνει» κοίτα τον καημένο.

Πάτησε φρένο

Εσύ τι κάνεις στην ακρόαση όλων αυτών των πληροφοριών. Ποια είναι η συμμετοχή σου; Αν σε ενοχλεί, βάλε ένα φρένο. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σε κρίνει! Όποιος/α σε κρίνει καλό θα ήταν να κοιτάξει αρχικά την δική του κατάσταση- καμπούρα και έπειτα όλων των υπολοίπων. Λένε πως θα ήταν καλό να μην κρίνεις γιατί θα έρθει η στιγμή που θα κριθείς. Εγώ θα ήθελα να το συνεχίσω λίγο ακόμα, συγκεκριμενοποιώντας το στο εξής: Μην κρίνεις γιατί θα έρθει η στιγμή που θα καταλάβεις πως έκρινες μονάχα τον εαυτό σου. Τότε κάθε είδους κριτική, μετατρέπεται σε αυτοκριτική όχι για να σε «μαστιγώσεις» αλλά για να ξυπνήσεις από τον λήθαργο που αφορά την κριτική αποκλειστικά των άλλων. Με εσένα τι κάνεις;

Πάψε να συγκρίνεις

Όπως επιτρέπεις στον εαυτό σου να ζει όπως θέλει, έτσι θα πρέπει να φέρεσαι και απέναντι στους άλλους. Ζήσε την ζωή σου και οι υπόλοιποι, μην ανησυχείς θα κάνουν το ίδιο! Πάψε να ασχολείσαι με το πόσα λεφτά βγάζει ο φίλος σου και αν είναι περισσότερα από αυτά που βγάζεις εσύ. Πάψε να συγκρίνεις την εκπαίδευσή σου με την ευγένεια ενός ανθρώπου που δεν έχει λάβει εκπαίδευση, είναι άσχετα μεταξύ τους. Πολύ απλά, μείνε σε εσένα και στον εαυτό σου δίχως να ασχολείσαι με τη ζωή του άλλου, όποιος κι αν είναι αυτός. Εσύ χαράσσεις τον δικό σου δρόμο και ο διπλανός σου τον δικό του. Αν τύχει και συναντηθείτε, καλώς να βρεθείτε!

Οι άνθρωποι και η προβολή

Μην συγκρίνεις τους ανθρώπους που έχεις γνωρίσει μέχρι σήμερα, με τους ανθρώπους που θα γνωρίσεις αύριο. Εκείνοι ίσως είναι ανοικτοί να σου δώσουν την ευκαιρία τους, όμως εσύ προβάλεις επάνω τους τις προηγούμενες άσχημες σχεσιακές εμπειρίες σου. Γιατί το κάνεις αυτό; Γιατί τους απορρίπτεις από την πρώτη στιγμή εξαιτίας των «δεδομένων», προσωπικών εμπειριών σου; Δώσε μια ευκαιρία να ακούσεις, να επικοινωνήσεις, να νιώσεις πως είναι να «είσαι» πραγματικά και όχι αμυντικά ή στερεοτυπικά. Μην σηκώνεις τον δείκτη του δακτύλου σου, «οπλισμένος» να υποδείξεις.

Τα εξαιρετικά μην τα αγνοείς

Πως θα γνωρίσεις έναν εξαιρετικό άνθρωπο αν οι προκαταλήψεις σου λένε πως εσύ δεν είναι δυνατόν να συναναστρέφεσαι με ομοφυλόφιλους επειδή είσαι straight; Πως θα αναγνωρίσεις τι σημαίνει διαφορετικότητα αν δεν ταξιδέψεις σε μέρη «διαφορετικά» από την δική σου κουλτούρα αν οι προκαταλήψεις σου δεν σου το επιτρέπουν επειδή αγαπάς την Ελλάδα; Σκέψου λοιπόν πως προτού κρίνεις έναν άνθρωπο, θα ήταν προτιμότερο να τον «ακούσεις» απαλλαγμένος/η από τα δικά σου στερεότυπα και την άρνηση. Αν αυτό σε δυσκολεύει τότε κάτι έχει να σου δώσει! Κάτι σε σχέση με εσένα και τον τρόπο που βιώνεις τα γεγονότα και τους ανθρώπους στη ζωή σου. Κάτι σε σχέση με την αυτοκριτική σου. Τελικά, σε ποιον σηκώνεις το δάκτυλό σου;

Έχε ανοικτό το μυαλό και την ψυχή σου, άσε στην άκρη την κριτική σου!

Με αγάπη,

Mind and Soul

Πάμε να διαβάσουμε το κείμενο μου “Ο ανάδρομος μιας βαλίτσας”

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *