Σχέσεις

“Σαν τα χιόνια”

photo credit: akk_rus Red berries via photopin (license)

«Βρε, βρε σαν τα χιόνια! Που χάθηκες εσύ;» Κάπως έτσι λοιπόν, ξεκινά μια τυπική συνάντηση ή αλλιώς μια συνάντηση «πειράγματος» και συνεχίζει δίχως όριο στο «Χρόνια και ζαμάνια». Πόσο πλεονασμό να αντέξει κανείς για ένα απλό «Τι κάνεις;» που θα μπορούσε να είχε ειπωθεί.

Ο αυτόματος πιλότος

Πες μου πως δεν σου έχει τύχει ποτέ να σου πουν αυτή την φράση! Δεν θα μπορέσω να το πιστέψω. Σε εμένα έχει συμβεί ουκ ολίγες φορές. Η αλήθεια είναι πως από κάποια στιγμή και μετά δεν μου κάνει καμία αίσθηση. Η σκέψη, το βλέμμα αλλά και το στόμα έχουν μπει στην αυτόματη λειτουργία. Μοιάζει η «φάση» σαν τις μηχανές του καφέ, εσπρέσο συγκεκριμένα για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις. Το σημείο τοποθέτησης του καφέ χωράει συγκεκριμένη δόση, έτσι λοιπόν η ποσότητα που θα φτιάξει η συσκευή είναι συγκεκριμένη εξίσου. Επιπλέον αφού της δώσεις την ποσότητα νερού και καφέ που χρειάζεται, είναι κατασκευασμένη για να φτιάχνει αυτοματοποιημένα καφέ για ένα φλιτζάνι. Οπότε αυτό κάνει. Πίνεις τον καφέ σου και τελείωσε η υπόθεση. Δεν σε ζαλίζει περαιτέρω.

Το φλιτζάνι του καφέ «εσπρέσο»

Τι ωραία που θα ήταν αν είχαν όλοι χωρητικότητα ειρωνείας όσο μια συσκευή εσπρέσο.  Να ειπωθεί τόσο ώστε να μπορεί κάποιος να την καταπίνει και να μην τρέχει τίποτα βρε παιδί μου. Μην στερήσω το δικαίωμα σε κανέναν να εκφράζεται, προς Θεού. Είναι κάτι που συμβαίνει! Ας συμβαίνει όμως με ένα όριο. Δεν ανήκουν όλοι οι άνθρωποι στην κατηγορία, θα μου πεις, θα σου πω και όλα καλά. Όχι λυπάμαι δεν είναι έτσι, δεν μπορείς να τους έχεις όλους ευχαριστημένους. Υπάρχει και η εκδοχή της επιλογής, η απόφαση ζωής να επιλέγεις τους ανθρώπους που έχεις δίπλα σου γιατί πολύ απλά το «σαν τα χιόνια» δεν θα το ακούσεις ποτέ. Ακόμα και να έχεις να τους δεις καιρό, είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Σχέσεις ζωής

Αντί αυτού, είναι οι άνθρωποι που θα ευχαριστηθούν με την παρουσία σου και με τα λόγια που ανταλλάσσετε. Θα νιώσουν το συναίσθημά σου και δεν θα απαιτήσουν να βρίσκεσαι με το ζόρι παρών στην ζωή τους. Η διαφορά είναι πως για αυτούς τους ανθρώπους, θέλεις να είσαι μέρος της ζωής τους. Το αισθάνονται το έχεις καταλάβει! Πόσο μάλλον όταν βγαίνει αβίαστα από την ψυχή σου. Μοιάζει να προσφέρεις με όλη σου την ενέργεια την απλοχεριά των συναισθημάτων σου, δίχως όμως να νιώθεις πως την σπαταλάς. Πόσο σπουδαίο είναι να έχεις τέτοιες σχέσεις. Είναι σχέσεις ζωής.

Ευχαρίστησα εσένα και με έχασα

Μην αφήνεσαι να πιστεύεις πως είναι απαραίτητο να είναι όλοι γύρω σου ευχαριστημένοι από εσένα, τις επιλογές και τη συμπεριφορά σου. Δεν θα είναι δυστυχώς. Ότι και να κάνεις, όσο και αν έχεις αφήσει πίσω εσένα και τις προτεραιότητές σου, όσο και αν έχεις καταπιεί κουβέντες που σε έχουν ενοχλήσει, δεν θα είναι όλοι ευχαριστημένοι με εσένα και τον τρόπο που υπάρχεις για εκείνους. Πρόσεξες, τι έγραψα; Για εκείνους! Για ακόμα μια φορά σε «θυσίασες» και μπέρδεψες ποιον επιθυμείς να ευχαριστήσεις. Ποιον θέλεις να ευχαριστήσεις;

Ποιον ευχαρίστησα σήμερα;

Τους σημαντικούς άλλους που σκέφτεσαι και αγαπάς; Τον πρόσφατο φίλο που έτυχε να γνωρίσεις στη δουλειά ή εκείνους που δεν σου μιλάνε και θες να τους αποδείξεις ότι δεν είναι έτσι; Μην ξεχάσω, υπάρχει και η επιλογή «τίποτα από τα παραπάνω». Μπορείς να διαλέξεις ότι θέλεις! Αξίζει όμως να πω πως δεν είναι κακό να ευχαριστείς τους άλλους, ίσα ίσα που δείχνει πως έχεις εκτιμήσει κάτι που έχετε αναπτύξει μεταξύ σας, εκείνο το ουσιαστικό που σας έφερε πιο κοντά και ανταλλάξατε γέλια, κλάματα, αγκαλιές ή ακόμα και βρισιές. Επίπονο είναι το νοιάξιμο που είναι μονόπλευρο. Όλοι έχουν απαιτήσεις, όλοι θέλουν, όλοι έχουν ανάγκες. Κι εσύ έχεις ανάγκη να είσαι ευχαριστημένος από τη συμπεριφορά των άλλων προς εσένα αλλά δεν το κάνεις θέμα. Επίπονο είναι να είναι όλοι ευχαριστημένοι εκτός από εσένα.

Το δίδαγμα μην ξεχάσεις

Για ακόμα μια φορά θα σου πω «Που είσαι εσύ;» και θα συνεχίσω με το «Εσένα τι σε ευχαριστεί αληθινά;» Δυο ανοικτές ερωτήσεις, που κάποιες φορές δεν έχουν απάντηση. Άλλοι έχουμε περάσει από αυτό το στάδιο και το αναγνωρίζουμε ενώ άλλοι το περνούν τώρα και αναρωτιούνται πως είναι και που βρίσκονται. Σε κάθε περίπτωση όλα είναι αποδεκτά, όλα είναι εδώ και υπάρχουν. Όλα είναι εδώ για να τα δούμε. Όμως κάτι έχουν να μας διδάξουν, κάτι έχουν να μας πουν. Θα ήθελα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σου αυτό:

«Θα ήταν καλό για σένα να μην αγνοήσεις το δίδαγμα που σου προσφέρεται, να θυμάσαι πως είναι το εφόδιο σου για τη συνέχεια».

Η σοφία, η ανοιχτοσύνη και ο πλούτος

Τι ωραία τα διδάγματα! Αν τα ακούσεις σου προσφέρουν σοφία και βαθιά ανοιχτοσύνη για όσα έρχονται. Ευγνωμοσύνη για όσα πέρασαν και στάθηκες δυνατός. Ευχαρίστηση που διεύρυνες τον εαυτό σου και βρήκες τις ισορροπίες σου. Τελικά, τη σημασία στο να ευχαριστείς εσένα ή τους άλλους θα την βρεις όταν θα είσαι ευχαριστημένος από εσένα όταν βρίσκεσαι με τους άλλους, τότε που θα είσαι αυθεντικά εσύ για εσένα αλλά και για εκείνους. Όχι μόνο για εκείνους. Αυτόν τον πλούτο στον προσέφερες. Εσύ που κατάφερες και έφτασες ως εδώ, με το κόστος να προσφέρεις ότι έχεις. Σε θαυμάζω για την δύναμή σου, να το ξέρεις.

Με αγάπη,

Mind and Soul

Πάμε να διαβάσουμε για το “Ουράνιο Τόξο”; Ναι ναι σαν εκείνο που βγαίνει μετά από μια βροχή!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *