Τα "γιατί" μου

Τι λάθος κάνω;

photo credit: tonyhall at the end of the day via photopin (license)

Η ερώτηση του τίτλου αποτελεί μια κυρίαρχη σκέψη για αρκετούς ανθρώπους γύρω μας. Είτε στο άμεσο είτε στο έμμεσο περιβάλλον σας, θα έχει τύχει να συμμετέχετε σε κάποια συζήτηση σχετικά με το ζήτημα των επιλογών. Ίσως κάποιοι από εσάς να βρίσκονταν σε αυτή τη θέση ως ερωτώμενοι πρωταγωνιστές, κάποιοι άλλοι ως μέντορες, άλλοι ως διευκολυντές και άλλοι ως παρατηρητές. Μην βιαστείς να σε κατηγοριοποιήσεις! Στο τέλος ίσως να έχεις βρεθεί σε όλες τις θέσεις τελικά. Πάμε να μιλήσουμε!

Η ταμπέλα

Γιατί μια επιλογή να χαρακτηρίζεται αποκλειστικά ως σωστή ή λανθασμένη; Κάνοντας επιλογές μοιάζει να αυτοκαθοριζόμαστε κατά κάποιο τρόπο. Ίσως και το ζήτημα των επιλογών να ενδιαφέρει στο να «δηλώσεις» προς τον υπόλοιπο κόσμο ποιος είσαι. Έκανες την σωστή επιλογή; Τότε είσαι επιτυχημένος. Έκανες λάθος επιλογή; Είσαι ένας αποτυχημένος. Κριτική σε εσένα από τους γύρω σου αλλά και έντονη αυτοκριτική σε εσένα τον ίδιο. Γιατί καθετί σωστό ή λάθος που μια κοινωνία επιβάλλει έμμεσα στη σκέψη σου, να το φορτώνεσαι ως μη αποδεκτό ή αποδεκτό;

Άλλα θέλω και άλλα κάνω

Ίσως πολλές φορές, άλλα να σκέφτεσαι, άλλα να θέλεις και άλλα να κάνεις. Όμως αυτό είναι κάτι που αφορά εσένα και τους ανθρώπους οι οποίοι επηρεάζονται άμεσα από τις επιλογές σου, όχι τον κάθε έναν που συναντάς. Πολλές φορές στην ανάγκη σου να βρεις το «λάθος» που κάνεις, μιλάς γι’ αυτό όπου σταθείς και όπου βρεθείς σαν να έχεις ζητήσει τη βοήθεια του κοινού. Θυμήσου πως το κοινό μπορεί να ποικίλει σε ποιότητες ανθρώπων. Έτσι λοιπόν, από το πολύ λέγε λέγε θα φτάσει η στιγμή που θα αναρωτηθείς «φταίω εγώ;» «μήπως δεν έπρεπε να τον είχα ακούσει εκείνον;» , «μήπως φταίει η τύχη μου η γυριστρούλα;» και τελικά καταλήγεις στο «κάποιος με έχει φτύσει».

Κάνε ένα βήμα πίσω

Η ζωή μας δίνει άπειρες επιλογές. Όταν έχει τα κέφια της μας κερνάει θα τολμούσα να πω ενώ άλλες μας ζητάει και τόκους. Τι γίνεται όμως με τη δική σου θέση σε αυτό; Η ζωή μπορεί να σε κερνάει ότι θέλει, εσύ θα παίρνεις πάντα ότι σου δίνει χωρίς να το αξιολογείς; Είναι στη δική σου κρίση να επιλέξεις κάτι που σε κάνει να αισθάνεσαι ηρεμία ή να απορρίψεις κάτι που σου δημιουργεί δυσκολία. Ακόμη υπάρχει θα έλεγα και η μέση οδός, εκείνη που μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα στα δύο δίχως να επιλέξει κάποιο άκρο τη στιγμή της απόφασης. Αυτό δεν ονομάζεται υπεκφυγή αλλά «κάνω ένα βήμα πίσω» ώστε να ακούσω τις φωνές που υπάρχουν μέσα μου.

Μεγαλώνεις

Υπάρχουν πολλές και διαφορετικές αισθήσεις μέσα σου, αυτές είναι καλό να ακούσεις. Τότε θα ησυχάσουν και θα ακουστεί η δική σου αληθινή φωνή. Κανένας άνθρωπος δεν είναι όμοιος με τον άλλον, καθένας έχει διαφορετικά βιώματα και βάθος. Από την διαφορετικότητα του άλλου «μεγαλώνεις» μέσα σου. Στο μεγάλωμα σου λοιπόν, θα υπάρξουν μέντορες γεμάτοι σοφία που θα τους έχεις επιλέξει εσύ ο ίδιος για να οδηγήσεις τον εαυτό σου στο δρόμο των ανοικτών επιλογών. Όχι για να πατήσεις στα βήματά τους αλλά για να δανειστείς το όραμά τους, το χαμόγελο της σιγουριάς τους και την ανακούφιση της καρδιάς τους, τότε θα στέκεσαι με τα μάτια ολάνοιχτα μπροστά τους ως παρατηρητής.

Τα “αν” ενός ελέγχου

Φοβάσαι να παίρνεις αποφάσεις και έπειτα το κρύβεις από τον ίδιο σου τον εαυτό. Θέλεις να έχεις τον έλεγχο για τα πάντα που σου συμβαίνουν. Πόσο βαρύ και αγχωτικό μπορεί να είναι αυτό για σένα! Στην προσπάθειά σου να επιτύχεις απομακρύνεσαι ολοένα από εσένα και τη σημαντικότητά σου. Τι είναι λάθος επιτέλους; Τι θα πάει άσχημα αν κάτι δεν συμβεί τέλεια; Γιατί σου κλέβεις την ευτυχία; Τι θα κερδίσεις με τα «αν» που σκέφτεσαι συνέχεια; Πολλά τα πρέπει, αναρωτιέμαι που είναι τα «θέλω» σου! Πρέπει να κάνω τη σωστή επιλογή, δεν πρέπει να κάνω λάθος!

Σε αγάπησες σήμερα;

Πως θα είσαι ευτυχισμένος αν για τα πάντα, πάντοτε θα ελλοχεύει ένα λάθος και ένα πρέπει; Είναι δική σου αυτή η ανασφάλεια ή την έκανες δική σου. Έχεις κάνει υπερπροσπάθεια το ξέρεις; Διευκόλυνε τον εαυτό σου. Για σήμερα άκουσε την καρδιά σου! Άκουσέ την, σου λέει να την νιώθεις περισσότερο, να πηγαίνετε καμιά βόλτα που και που για να βάζετε σε τάξη τις σκέψεις σας. Σου ζήτησε να αποχωριστείς τα πρέπει σου και να αγκαλιάσεις όσο μπορείς τα θέλω σου. Τέλος σου ψιθύρισε γλυκά «Ήρθε η ώρα να αγαπήσεις τον εαυτό σου, το αξίζεις!». Δεν στο λένε συχνά, σωστά; Αυτή είναι η αλήθεια, αξίζεις να σε αγαπήσεις.

Είναι θέλω!

Αξίζεις να κάνεις όσα θέλει η ψυχή σου, όσα λαχταράς. Δεν είναι πρέπει, είναι θέλω! Δεν είναι σωστό, δεν είναι λάθος είναι η επιλογή σου. Αυτή η επιλογή θα σου ανοίξει το δρόμο για όλες τις επιλογές που θα έρθουν στη συνέχεια. Δεν χρειάζεται αυτοκριτική μόνο βαθιά επιθυμία!

Σου στέλνω μια αγκαλιά.

Με αγάπη,

Mind and Soul“Το μαγικό λυχνάρι” Πάμε να διαβάσουμε μαζί την ιστορία με το τζίνι.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *