Life is life

Το ουράνιο τόξο

photo credit: cnajhar2 IMG_7054_edit via photopin (license)

Μια φορά και έναν καιρό

Κάποτε συναντήθηκαν 2 χρώματα. Το κάθε χρώμα ζωγράφισε μια καρδιά με τη δική του απόχρωση στο άλλο χρώμα. Έτσι λοιπόν αναμείχθηκαν τα χρώματα και δημιούργησαν νέα χρώματα με διαφορετικές αποχρώσεις!
Κάθε φορά που τα νέα χρώματα συναντούσαν τα αρχικά χρώματα, τους ζωγράφιζαν “πιτσιλιές” στα σημεία κίνησης και ομιλίας τους. Τα νέα χρώματα ήθελαν να μεταδώσουν την ενέργειά τους, το ιδιαίτερο χρώμα τους και να αφήσουν το στίγμα τους σε κάθε τους επικοινωνία με τα άλλα χρώματα. Αυτός ο ενθουσιασμός ωστόσο έκανε τα νέα χρώματα να μην μπορούν να ελέγξουν τον τρόπο με τον οποίο μετέδιδαν την διάθεσή τους με αποτέλεσμα να γίνουν ενοχλητικά απέναντι στα αρχικά χρώματα.

Η μοναδικότητα

Τα αρχικά χρώματα, δεν ήθελαν πολλές αποχρώσεις στο χρώμα τους, ήθελαν εκείνη τη μοναδική με την οποία είχαν δημιουργηθεί! Παρόλα αυτά στην προσπάθειά τους να επικοινωνήσουν και να μην απορρίψουν τα νέα χρώματα που ζητούσαν παρέα, δεν αντέδρασαν στις πρώτες “πιτσιλιές”, τις θεώρησαν χαριτωμένες. Η χαριτωμένη αυτή αίσθηση σταμάτησε όταν χάθηκε το όριο μεταξύ της δράσης των νέων χρωμάτων και της αντίδρασης των αρχικών. Τα νέα χρώματα δεν είχαν όριο σχετικά με το πως θα εκφράσουν τη χαρά τους και τη μοναδικότητά τους με αποτέλεσμα να γίνουν κουραστικά, επιθετικά και ενοχλητικά προς τα υπόλοιπα μοναδικά χρώματα. Τα αρχικά χρώματα από την άλλη ενώ είχαν επιλέξει να μην αλλάξουν ποτέ χρώμα, επέτρεψαν να τα ζωγραφίσουν με πολύχρωμες πινελιές και να αλλοιώσουν κατά κάποιο τρόπο το πρωτότυπο χρώμα τους. Τα χρώματα αυτά είχαν εμπειρία στο να επαναφέρουν το χρώμα τους στο αρχικό ενώ είχαν επίσης τη διάθεση να μην επανέλθουν στο αρχικό αλλά να κάνουν μια αλλαγή μέχρις ότου αναζητήσουν τι τελικά τους ταιριάζει πιο πολύ!

Τα χρώματα και οι άνθρωποι

Κάπως έτσι συμβαίνει και με τις αποχρώσεις των ανθρώπων. Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να γίνουν ενοχλητικοί και να μην το αναγνωρίζουν. Να θεωρούν τον εαυτό τους τόσο μοναδικό που με περίσσια χαρά να το εκφράζουν δίχως όμως να αναλογίζονται πως γίνονται παρεμβατικοί αλλά και κουραστικοί προς τους άλλους. Αυτό προκαλεί αρκετές αλλοιώσεις στους ανθρώπους που συναναστρέφονται μαζί τους, “ζωγραφίζοντας” πιτσιλιές στην ψυχή τους και στον τρόπο που σκέφτονται.
Ο καθένας είναι μοναδικός δεν είναι αναγκαίο να το κοινοποιούμε όπου βρεθούμε και όπου σταθούμε, είναι κάτι δεδομένο. Όπως επίσης είναι δεδομένο πως υπάρχουν άνθρωποι αφενός με μεγάλη ανάγκη έκφρασης αυτής της μοναδικότητάς, η οποία δεν έχει αναγνωριστεί ποτέ και διψάει να βγει προς τα έξω με κάθε τρόπο και αφετέρου άνθρωποι με μεγάλη αναγνώριση της μοναδικότητάς τους σε βαθμό ναρκισσισμού, υπερβολής και υπεροπτικής στάσης. Σε κάθε περίπτωση υπάρχει και το όριο. Όριο τόσο στη διαχείριση της έκφρασης όσο και στη διαχείριση της λήψης της έκφρασης αυτής από εμάς τους ίδιους.

Εσύ και οι “πιτσιλιές”

Μην επιτρέψεις σε κανέναν να σε γεμίσει “πιτσιλιές” μόνο και μόνο επειδή είναι η δική του επιθυμία έκφρασης. Η δική σου επιθυμία ποια είναι; Εσύ αποφασίζεις. Εσύ αποφασίζεις να είσαι η απόχρωση που επιθυμείς. Εσύ αποφασίζεις για την αλλαγή σου, κανένας άλλος. Εσύ που σέβεσαι τον τρόπο με τον οποίο υπάρχουν οι γύρω σου. Εσύ που οι επιλογές σου δεν δημιουργούν προβλήματα σε κανέναν. Εσύ που σέβεσαι αρχικά τον ίδιο σου τον εαυτό. Εσύ μπορείς να είσαι όποιο χρώμα θέλεις και να επικοινωνείς με εκείνους που θέλεις καθώς δεν παρεμβαίνουν άτσαλα στην δική σου απόχρωση. Αλλά ακόμα και αν παρέμβουν, είναι γιατί εσύ το θέλησες.

Η επιλογή

Πολλά τα χρώματα, πολλές οι επιλογές. Πάρε το πινέλο σου και ζωγράφισε εσένα όπως θες! Η πρωτοβουλία είναι δική σου!

Με αγάπη,
Mind and Soul for Greece

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *